REKREACJA I WYPOCZYNEK W NOWEJ HUCIE

W 1954 r. powstała koncepcja utworzenia dużego jeziora o rozmiarach 800x1200 m w dawnym korycie Wisły, u podnóża samego centum Nowej Huty. Jezioro miało być zasilane w wodę przez doprowadzenie od strony zachodniej części wód Białuchy, a od strony wschodniej - Dłubni.

Zalew miał otaczać rozległy park, a nad jego brzegami miały powstać szerokie bulwary spacerowe. W parku planowano budowę wielu urządzeń kulturalno- rozrywkowych: teatru na wolnym powietrzu, kawiarni, palców zabaw dla dzieci itp.

(6kB)

Na południowym brzegu zalewu miała powstać plaża i przystanie dla łodzi i kajaków. Połączenie z Wisłą dawałoby możliwość komunikacji wodnej z Krakowem. Łączna powierzchnia jeziora i parku miała wynieść ok. 100 ha. Zachodnia część obszarów parkowych miała być przeznaczona na Park Sportowy. Powstał projekt stadionu zlokalizowane go nad brzegiem jeziora, który miał pomieścić 20000 widzów. Na południe od stadionu projektowano zespół boisk do trenowania różnych dyscyplin: piłki nożnej, lekkiej atletyki, siatkówki, koszykówki, korty tenisowe itp. Całość założenia miała mieć charakter parkowy.

Północna i wschodnia część miasta miał otaczać obszar zieleni projektowany w oparciu o dolinę Dłubni, mający pełnić funkcję zielonego buforu izolującego miasto od wpływu kombinatu. W latach 1953/54 utworzono na tym terenie ogródki działkowe, przeznaczone dla mieszkańców. Istnieją one do dzisiaj.

Do dzisiaj istnieje także zrealizowany w 1957 r zalew. Dawniej był kąpieliskiem, obecnie spełniają tę funkcję znajdujące się nieopodal baseny. Tereny zalewu są jednym z ważniejszych terenów rekreacyjno - wypoczynkowym dla mieszkańców.

(6kB) (7kB)

Pas zieleni miał się ciągnąć aż do Wgórz Krzesławickich. Miały być one częściowo zalesione i stać się celem świątecznych spacerów mieszkańców.

Zaplanowano też otoczenie klasztory Cystersów w Mogile: nieistniejące dziś stawy rybne (później je osuszono i powstał na tym terenie stadion Hutnika) planowano powtórnie nawodnić i założyć tam ośrodek hodowli rybnej.

Od strony zachodniej miał również powstać zielony pas otaczający miasto, a w nim urządzenia rekreacyjne dla mieszkańców . Zieleń otaczająca miasto miała być związana poprzez łąki i pola uprawne z terenami leśnymi, które były projektowane w kierunkach wschodnim i północnym

Wielki park niewątpliwie byłby bardzo przydatny dla chcących wypoczywać mas pracujących, ale wizja nie została zrealizowana. Kurs polityczny się zmienił, zabrakło środków na inwestycje. Teren pod skarpą wiślaną służył jednak dalej jako miejsce wykorzystywane do celów sportowo rekreacyjnych. Przez lata w okolicach dzisiejszego NCK stała wieża spadochronowa. Pod skarpą odbywały się zawody motocrossowe.

(7kB)

Dziś tereny niedoszłego Parku pokrywają łąki i roślinność charakterystyczna dla terenów podmokłych, którą powoli zarastają starorzecza Wisły. Obecnie wartość tego terenu przedstawia się w zupełnie innych kategoriach . Mimo bliskości dużego zbiorowiska ludzkiego posiada on charakter enklawy ekologicznej. Zachowały się tutaj sporych rozmiarów łąki ostrożeniowe Cirsietum rivularis i łąki świeże Arrhenatherum elatioris. Można tu znaleźć szuwar turzycowy Caricetum Gracilis oraz młaki turzycowe Carsietum davallianae. Z ptactwa można tu spotkać derkacza, przepiórkę , bączka, strómieniówkę, perkozka. Ze względu na tak znaczące walory ekologiczne tego obszaru planowane jest utworzenie tutaj użytku ekologicznego.